مطالب تصادفی

آرشیو برچسب: کلام امام حسن عليه السلام

مهريه بالا، ضامن خوشبختي!

امام حسن مجتبي عليه السلام

زَوِّجْهَا مِنْ‏ رَجُلٍ‏ تَقِيٍ‏ فَإِنَّهُ إِنْ أَحَبَّهَا أَكْرَمَهَا وَ إِنْ أَبْغَضَهَا لَمْ يَظْلِمْهَا.

دخترت را به همسريِ مردي باتقوا و درستکار دربياور، چرا که اگر او دخترت را دوست داشته باشد او را گرامي داشته و عزيزش بدارد و اگر پيوند دوستي اش بگسلد نيز (بخاطر تقوايش) در حق دخترت ظلم نمي کند.

مکارم الأخلاق(طبرسي)/باب۸/فصل۳/صفحه۲۰۴

لا يوم کيومک …

انَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع دَخَلَ يَوْماً إِلَى‏ الْحَسَنِ ع فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهِ بَكَى فَقَالَ لَهُ مَا يُبْكِيكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبْكِي لِمَا يُصْنَعُ بِكَ فَقَالَ لَهُ الْحَسَنُ ع إِنَّ الَّذِي يُؤْتَى إِلَيَّ سَمٌ‏ يُدَسُ‏ إِلَيَ‏ فَأُقْتَلُ‏ بِهِ‏ وَ لَكِنْ‏ لَا يَوْمَ‏ كَيَوْمِكَ‏ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ يَزْدَلِفُ إِلَيْكَ ثَلَاثُونَ أَلْفَ رَجُلٍ يَدَّعُونَ أَنَّهُمْ مِنْ أُمَّةِ جَدِّنَا مُحَمَّدٍ ص وَ يَنْتَحِلُونَ دِينَ الْإِسْلَامِ فَيَجْتَمِعُونَ عَلَى قَتْلِكَ وَ سَفْكِ دَمِكَ وَ انْتِهَاكِ حُرْمَتِكَ وَ سَبْيِ ذَرَارِيِّكَ وَ نِسَائِكَ وَ انْتِهَابِ ثَقَلِكَ فَعِنْدَهَا تَحِلُّ بِبَنِي أُمَيَّةَ اللَّعْنَةُ وَ تُمْطِرُ السَّمَاءُ رَمَاداً وَ دَماً وَ يَبْكِي عَلَيْكَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ حَتَّى الْوُحُوشُ فِي الْفَلَوَاتِ وَ الْحِيتَانُ فِي الْبِحَارِ.

حسين بن على بن ابى طالب عليهماالسلام وارد شد بر حضرت امام حسن عليه السلام و چون چشمش به او افتاد گريست، پس امام حسن عليه السلام از او پرسيد چه چيز تو را مي گرياند اى ابا عبد اللَّه؟
پاسخ دادند مي گريم براى آنچه با تو کردند، فرمود آنچه به من آيد زهريست كه بكامم ريزند و كشته شوم، ولى اى ابا عبد اللَّه روزى چون روز تو نباشد سى هزار مردى كه مدعي اند از امّت جدّ ما محمّدند و خود را بدين اسلام بندند بر تو گرد آيند و همدست شوند براى كشتن تو و ريختن خونت و هتك حرمتت و اسير كردن ذريه و زنانت و غارت خيمه هايت، در اينجا است كه به بنى اميه لعنت فرود آيد و آسمان خاكستر و خون بارد و همه چيز بر تو بگريند حتي حيوانات بيابان و ماهيان دريا.

أمالي صدوق/صفحه۱۱۶/مجلس۲۴/حديث۳

تهي دستي نمي بيند هر آن كو بهره مي بخشد/چو شاخ گل، تهي گرديد، ديگر بارور گردد

امام حسن عليه السلام

البُخلُ أن يَرى الرَّجُلُ ما أنفَقَهُ تَلَفاً و ما أمسَكَهُ شَرَفاً.

بخل اين است که انسان آنچه را که انفاق مي کند تلف شده بپندارد و آنچه راکه نزد خود نگاه داشته، مايه شرافت و بزرگي ببيند.

الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة/صفحه۲۱

غریبه ی خودمانی

امام حسن علیه السلام

الْقَرِیبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ الْمَوَدَّهُ وَ إِنْ بَعُدَ نَسَبُهُ وَ الْبَعِیدُ مَنْ بَاعَدَتْهُ الْمَوَدَّهُ وَ إِنْ قَرُبَ نَسَبُهُ.

شخص نزدیک به انسان کسی است که دوستی و محبّتش او را به انسان نزدیک کند گر چه که نسبتش دور باشد، و بیگانه کسی است که (فقدان) دوستی و مودّتش او را دور کند گر چه که نسبتش نزدیک باشد.

تحف العقول/صفحه۲۳۴

لئیم کسیت؟

قِیلَ فَمَا اللُّؤْمُ‏ قَالَ‏ قِلَّهُ النَّدَى وَ أَنْ یُنْطَقَ بِالْخَنَا.

از امام حسن مجتبی علیه السلام پرسیده شد: پستی و لئامت چیست؟

فرمودند: اندک بخشی(خساست) و بد دهانی!

تحف العقول/صفحه۲۲۵

کاش بود…

امام حسن مجتبی علیه السلام

تُجهَلُ النِّعَمُ ما أقامَت فإذا وَلَّت عُرِفَت.

نعمت ها تا هستند ناشناخته ‏اند و همین که رفتند «قدرشان» شناخته مى شود.

بحارالأنوار/جلد۷۵/صفحه۱۱۵

ریشه ی بدبختی ها

امام حسن علیه السلام

هَلَاکُ النَّاسِ فِی ثَلَاثٍ الْکِبْرِ وَ الْحِرْصِ وَ الْحَسَدِ فَالْکِبْرُ هَلَاکُ الدِّینِ وَ بِهِ لُعِنَ إِبْلِیسُ وَ الْحِرْصُ عَدُوُّ النَّفْسِ وَ بِهِ أُخْرِجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّهِ وَ الْحَسَدُ رَائِدُ السُّوءِ وَ مِنْهُ قَتَلَ قَابِیلُ هَابِیل‏.

نابودی انسان در سه چیز است: تکبر ، طمع و حسادت، همانا تکبر نابودگر دین است و به خاطر آن ابلیس ملعون شد؛ طمع دشمن جان انسان است و به سبب آن آدم علیه السلام از بهشت خارج شد؛ و حسادت راهنمای بدی هاست که به سبب آن قابیل هابیل را کشت.

بحارالأنوار/جلد۷۵/صفحه۱۱۱

عِرض خود می بری و زحمت ما می داری

امام حسن علیه السلام

سُئِلَ علیه السلام عَنِ الصَّمْتِ فَقَالَ هُوَ سِتْرُ الْعَمَى وَ زَیْنُ الْعِرْضِ وَ فَاعِلُهُ فِی رَاحَهٍ وَ جَلِیسُهُ آمِنٌ.

در جواب سؤال از سکوت فرمودند:
سکوت پرده ای بر کوری و نادانی انسان، و زیبنده ی آبروی شخص است، و شخص خاموش در راحتی است و همنشین وی نیز در امنیت (از گزند زبان او) است.

بحارالأنوار/جلد۷۵/صفحه۱۱۱

فاصله واقعیت و دروغ

امام حسن علیه السلام

بَیْنَ الْحَقِّ وَ الْبَاطِلِ أَرْبَعُ أَصَابِعَ مَا رَأَیْتَ بِعَیْنَیْکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیْکَ بَاطِلًا کَثِیر.

فاصله میان حقّ و باطل، چهار انگشت است؛ آنچه به چشم خود دیده ای حقّ است و با گوش خود بیهوده و باطل بسیار می شنوى.

تحف العقول/صفحه۲۲۹

غذای فاسد

امام حسن علیه السلام

عَجَبٌ لِمَنْ یَتَفَکَّرُ فِی مَأْکُولِهِ کَیْفَ لَا یَتَفَکَّرُ فِی مَعْقُولِهِ فَیُجَنِّبُ بَطْنَهُ مَا یُؤْذِیهِ وَ یُودِعُ صَدْرَهُ مَا یُرْدِیه‏.

شگفتا از کسی که در مورد آنچه که می خورد تفکّر می کند (که مضرّ است یا سودمند)، چگونه نمی اندیشد در مورد معلوماتی که کسب می کند (که این علم برایش مضراست یاسودمند)، پس شکمش را از آنچه او را می آزارد دور می کند، و سینه و قلبش را به آنچه تباهش می کند می سپارد.

بحارالأنوار/جلد۱/صفحه۲۱۸
theme