مطالب تصادفی

آرشیو برچسب: قضاي حاجت

کاش ردش نمي کردم!

امام باقر عليه السلام

مَا مِنْ عَبْدٍ يَمْتَنِعُ مِنْ مَعُونَةِ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ وَ السَّعْيِ لَهُ فِي حَاجَتِهِ قُضِيَتْ أَوْ لَمْ تُقْضَ إِلَّا ابْتُلِيَ بِالسَّعْيِ فِي حَاجَةِ مَنْ يَأْثَمُ عَلَيْهِ وَ لَا يُؤْجَرُ.

هيچ بنده اي از ياري برادر مسلمانش و تلاش در برآوردن نيازهايش سرباز نمي زند، حال چه خواسته اش برطرف شود چه نشود، جز آنکه گرفتار به برآوردن نياز کسي مي شود که براي آن به گناه بيافتد و اجري نيز نبرد.

تحف العقول/صفحه۲۹۳

پزشک خود باشيم!

أميرالمؤمنين عليه السلام

لِلْحَسَنِ ابْنِهِ عليه السلام يَا بُنَيَّ أَ لَا أُعَلِّمُكَ أَرْبَعَ خِصَالٍ تَسْتَغْنِي بِهَا عَنِ الطِّبِّ فَقَالَ بَلَى يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ لَا تَجْلِسْ عَلَى الطَّعَامِ إِلَّا وَ أَنْتَ جَائِعٌ وَ لَا تَقُمْ‏ عَنِ‏ الطَّعَامِ‏ إِلَّا وَ أَنْتَ تَشْتَهِيهِ وَ جَوِّدِ الْمَضْغَ وَ إِذَا نِمْتَ فَاعْرِضْ نَفْسَكَ عَلَى الْخَلَاءِ فَإِذَا اسْتَعْمَلْتَ هَذَا اسْتَغْنَيْتَ عَنِ الطِّبِ‏.

امام علي عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود :«فرزندم آيا به تو چهار خصلت را بياموزم که بوسيله آن از طب و درمان بي نياز شوي»، امام حسن عليه السلام عرضه داشتند :«بله يا أميرالمؤمنين»؛
فرمودند: بر غذا منشين مگر آن موقع که گرسنه باشي و از سفره برمخيز جز زماني که هنوز اشتهاي خوردن داري و غذا را خوب بجو و هرگاه خواستي بخوابي، غذاي حاجت کن، هرگاه اينها را انجام دادي از طبابت(درمان بيماري ها، نه صدمات) بي نياز خواهي بود.

خصال شيخ صدوق/جلد۱/صفحه۲۲۹

یاری مؤمن با سه شرط

أمیرالمؤمنین علیه السلام

لَا یَسْتَقِیمُ قَضَاءُ الْحَوَائِجِ إِلَّا بِثَلَاثٍ:
بِاسْتِصْغَارِهَا لِتَعْظُمَ وَ بِاسْتِکْتَامِهَا لِتَظْهَرَ وَ بِتَعْجِیلِهَا لِتَهْنُؤ.

برآوردن حاجات و نیازهای مردم کامل نشود جز به سه شرط:
به کوچک شمردن کار خویشتن، تا عملمان بزرگ شود؛
به مخفی نگاه داشتن آن تا ظاهر گردد؛
و به برآوردن سریع و به موقع آن تا برای حاجتمند گوارا (و بی منت و اذیت) گردد.

نهج البلاغه (صبحی صالح)/حکمت۱۰۱

یه چیز رو اَبروته

امام صادق علیه السلام

مَنْ أَخَذَ مِنْ وَجْهِ أَخِیهِ الْمُؤْمِنِ قَذَاهً کَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَ مَنْ تَبَسَّمَ فِی وَجْهِ أَخِیهِ کَانَتْ لَهُ حَسَنَهٌ.

هر که از چهره ی برادر مؤمنش خار و خاشاکی را برگیرد (کوچکترین غم وغصه ای را از او برگیرد) خداوند برایش ده حسنه نویسد،
و هرکه بروی برادر لبخندی زند برای او حسنه ای نگاشته شود.

کافی/جلد۲/صفحه۲۰۵
theme