مطالب تصادفی

آرشیو برچسب: قتل

من صلاحتونو ميخوام!!

ثُمَّ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ بِصُلْحِ أَهْلِ الضَّلَالِ وَ حَذَّرَهُ مِنَ الْقَتْلِ وَ الْقِتَالِ
فَقَالَ لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ مِنْ هَوَانِ الدُّنْيَا عَلَى اللَّهِ أَنَّ رَأْسَ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا أُهْدِيَ إِلَى بَغِيٍّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ
أَمَا تَعْلَمُ أَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا يَقْتُلُونَ مَا بَيْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ‏ الشَّمْسِ سَبْعِينَ نَبِيّاً ثُمَّ يَجْلِسُونَ فِي أَسْوَاقِهِمْ يَبِيعُونَ‏ وَ يَشْتَرُونَ‏ كَأَنْ‏ لَمْ‏ يَصْنَعُوا شَيْئاً فَلَمْ يُعَجِّلِ اللَّهُ عَلَيْهِمْ بَلْ أَمْهَلَهُمْ وَ أَخَذَهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ أَخْذَ عَزِيزٍ ذِي انْتِقَامٍ اتَّقِ اللَّهَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَ لَا تَدَعَنَّ نُصْرَتِي.

عبدالله بن عمر براي مصلحت انديشي نزد امام حسين عليه السلام آمد و ايشان را به آشتي با أهل ضلالت و گمراهي فراخواند و او را از جنگ و خونريزي برحذر داشت،
پس امام در جوابش فرمود: مگر متوجه نشده اي که از پستي و ناچيزي دنيا نزد خداوند اين است که سر بريده ي يحيي بن زکريا، هديه شد به بدکاره اي از بدکاران بني اسرائيل!
آيا نمي داني که بني اسرائيل در فاصله اذان صبح تا طلوع آفتاب هفتاد پيامبر را مي کشتند، سپس در بازارهايشان مي نشستند و به خريد و فروش مي پرداختند، آنچنان که گويي اصلا کاري نکرده اند؛ و خداوند بر آنها شتاب نکرد بلکه بديشان مهلت داد و پس از مدّتى آنان را بحكم عزّت و انتقام‏جوئى ذات مقدّسش گرفتار عذاب كرد، اى ابا عبد الرّحمن از خدا بپرهيز و يارى مرا از دست مده.

اللهوف على قتلى الطفوف

ریشه ی بدبختی ها

امام حسن علیه السلام

هَلَاکُ النَّاسِ فِی ثَلَاثٍ الْکِبْرِ وَ الْحِرْصِ وَ الْحَسَدِ فَالْکِبْرُ هَلَاکُ الدِّینِ وَ بِهِ لُعِنَ إِبْلِیسُ وَ الْحِرْصُ عَدُوُّ النَّفْسِ وَ بِهِ أُخْرِجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّهِ وَ الْحَسَدُ رَائِدُ السُّوءِ وَ مِنْهُ قَتَلَ قَابِیلُ هَابِیل‏.

نابودی انسان در سه چیز است: تکبر ، طمع و حسادت، همانا تکبر نابودگر دین است و به خاطر آن ابلیس ملعون شد؛ طمع دشمن جان انسان است و به سبب آن آدم علیه السلام از بهشت خارج شد؛ و حسادت راهنمای بدی هاست که به سبب آن قابیل هابیل را کشت.

بحارالأنوار/جلد۷۵/صفحه۱۱۱

چهره ی دلربای بی همتا…

نَظَرَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیٌّ إِلَى الْحُسَیْنِ فَقَالَ إِنَّ ابْنِی هَذَا سَیِّدٌ کَمَا سَمَّاهُ رَسُولُ اللَّهِ سَیِّداً وَ سَیُخْرِجُ اللَّهُ مِنْ صُلْبِهِ رَجُلًا بِاسْمِ نَبِیِّکُمْ یُشْبِهُهُ فِی الْخَلْقِ وَ الْخُلُقِ یَخْرُجُ عَلَى حِینِ غَفْلَهٍ مِنَ النَّاسِ وَ إِمَاتَهٍ لِلْحَقِ‏ وَ إِظْهَارٍ لِلْجَوْرِ وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ یَخْرُجْ لَضُرِبَتْ عُنُقُهُ یَفْرَحُ بِخُرُوجِهِ أَهْلُ السَّمَاوَاتِ وَ سُکَّانُهَا وَ هُوَ رَجُلٌ أَجْلَى الْجَبِینِ أَقْنَى الْأَنْفِ ضَخْمُ الْبَطْنِ أَزْیَلُ الْفَخِذَیْنِ بِفَخِذِهِ الْیُمْنَى شَأْمَهٌ أَفْلَجُ الثَّنَایَا وَ یَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً.

روزی أمیرالمؤمنین علیه السلام به حسین علیه السلام نظری انداخت و فرمود:
«همانا این فرزندم آقاست،همانگونه که رسول الله اورا آقا نامید؛
و از نسل او مردی خواهدآمد که همنام نبیتان است،در خلقت و اخلاق شبیه اوست،
زمانی خواهد آمد که مردم درغفلت بسر می برند و حق مرده است و ستم علنی شده است؛
اگر (دروقتش ظهور نکند)گردنش زده خواهد شد!
به ظهورش آسمانیان خوشحالی کنند؛
و او مردی است دارای پیشانی بلند، با بینی باریک و کشیده که میانش اندکی برامدگی دارد،
شکمش اندکی برامده و رانهایش پهن باشد،بر ران راستش خالی است و میان دندانهای پیشینش گشاده است،
وزمین را از عدل پر می کند همانگونه که از ظلم و ستم پرشده است.

الغیبه(نعمانی)/صفحه۲۱۵

سه عامل اصلی هلاکت

امام حسن علیه السلام

هَلَاکُ النَّاسِ فِی ثَلَاثٍ: الْکِبْرِ وَ الْحِرْصِ وَ الْحَسَدِ،
فَالْکِبْرُ هَلَاکُ الدِّینِ وَ بِهِ لُعِنَ إِبْلِیسُ،
وَ الْحِرْصُ عَدُوُّ النَّفْسِ وَ بِهِ أُخْرِجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّهِ،
وَ الْحَسَدُ رَائِدُ السُّوءِ وَ مِنْهُ قَتَلَ قَابِیلُ هَابِیلَ.

هلاکت مردم درسه چیز است: تکبّر و حرص و حسادت؛
تکبّر هلاک کننده ی دین است و بسبب آن إبلیس، ملعونِ خداوند واقع شد،
و حرص دشمنِ جان آدمی است و بسبب آن آدم از بهشت اخراج شد،
و حسد راهنما و راهبر بسوی بدیهاست و بجهت آن قابیل هابیل را کشت.

بحارالأنوار/جلد۷۵/صفحه۱۱۱
theme