مطالب تصادفی

آرشیو برچسب: دين

درس زندگي

قِيلَ لِلصَّادِقِ عليه السلام

عَلَى مَا ذَا بَنَيْتَ أَمْرَكَ فَقَالَ عَلَى أَرْبَعَةِ أَشْيَاءَ عَلِمْتُ أَنَّ عَمَلِي‏ لَا يَعْمَلُهُ‏ غَيْرِي‏ فَاجْتَهَدْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ مُطَّلِعٌ عَلَيَّ فَاسْتَحْيَيْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ رِزْقِي لَا يَأْكُلُهُ غَيْرِي فَاطْمَأْنَنْتُ وَ عَلِمْتُ أَنَّ آخِرَ أَمْرِي الْمَوْتُ فَاسْتَعْدَدْتُ.

زندگي ام را بر چهار چيز بنا گذاشتم:
فهميدم که کار و عملم را کسي غير از من انجام نمي دهد پس تلاش کردم،
و فهميدم که خداوند عزيز و جليل برحال من(هميشه و همه جا)مطلع و آگاه است پس حيا پيشه کردم،
و فهميدم که روزي ام را کس ديگري نمي خورد پس خيالم راحت شد
و دانستم که فرجامم مرگ است پس آماده شدم.

بحارالأنوار/جلد۷۵/صفحه۲۲۸

ارتش

أميرالمؤمنين عليه السلام

فَالْجُنُودُ بِإِذْنِ‏ اللَّهِ حُصُونُ الرَّعِيَّةِ وَ زَيْنُ الْوُلَاةِ وَ عِزُّ الدِّينِ وَ سُبُلُ الْأَمْنِ وَ لَيْسَ تَقُومُ الرَّعِيَّةُ إِلَّا بِهِمْ ثُمَّ لَا قِوَامَ لِلْجُنُودِ إِلَّا بِمَا يُخْرِجُ اللَّهُ لَهُمْ مِنَ الْخَرَاجِ الَّذِي يَقْوَوْنَ بِهِ عَلَى جِهَادِ عَدُوِّهِمْ وَ يَعْتَمِدُونَ عَلَيْهِ فِيمَا يُصْلِحُهُم‏.

نيروهاي نظامي به اذن خداوند دژ وقلعه مردم، و زينت حاكمان، وعزّت و ارجمندى دين، و راه هاى امنيت اند، كه مردم بدون آنان پابرجا نمانند. سپس (بدان که) نظام ارتش جز با مالياتى كه خداوند براى آنان قرار داده استوار نگردد، مالياتى كه به وسيله آن در جنگ با دشمن توانا مي شوند، و براى اصلاح زندگى خود به آن تكيه مي نمايند، و مايه رفع نيازمندي هاى آنان است‏.

نهج البلاغة/نامه۵۳(عهدنامه مالک اشتر)

کار از محکم کاری عیب نمی کنه!

امام صادق عليه السلام

أَرْبَعَةٌ لَا تُسْتَجَابُ لَهُمْ دَعْوَةٌ رَجُلٌ جَالِسٌ فِي بَيْتِهِ يَقُولُ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالطَّلَبِ وَ رَجُلٌ كَانَتْ لَهُ امْرَأَةٌ فَدَعَا عَلَيْهَا فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ أَجْعَلْ أَمْرَهَا إِلَيْكَ وَ رَجُلٌ كَانَ لَهُ مَالٌ فَأَفْسَدَهُ فَيَقُولُ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالاقْتِصَادِ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالْإِصْلَاحِ ثُمَّ قَالَ‏ وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً وَ رَجُلٌ‏ كَانَ‏ لَهُ‏ مَالٌ‏ فَأَدَانَهُ‏ بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالشَّهَادَةِ.

چهار نفرند كه دعايشان به اجابت نرسد:
مردى كه در خانه خود نشسته و مي گويد:«خدايا به من روزى بده»، پس به وى گفته شود:آيا به تو دستور ندادم كه به جستجوى روزى برو؟؛
مردى كه زنى(بدرفتار) دارد و بر او نفرين كند ،كه به او گفته شود: آيا كار او را بتو واگذار نكردم؟(اختيار اصلاح و يا طلاقش را به تو واگذار نکردم؟)؛
مردى كه مالى دارد و آن را هدر داده و فاسد كرده و مي گويد:«خدايا به من روزى ده»، پس به وى گفته شود:«آيا به تو دستور ميانه روى ندادم؟ آيا به تو دستور اصلاح مالت را ندادم؟» سپس (امام صادق عليه السلام به اين آيه استشهاد كرده و) فرمودند: «و كسانى كه هر گاه انفاق كنند نه اسراف كنند و نه بر خود تنگ گيرند و باشند ميان اين دو»(سوره فرقان آيه ۶۷)
مردى كه مالى را بدون شاهد و گواه به ديگرى وام دهد (و سپس با انكار مديون برخورد كند، و براى دريافت طلبش از مديون بدرگاه خداوند متعال رو آورد و از او استمداد جويد) كه به او گفته شود:«آيا به تو دستور ندادم (كه هنگام قرض دادن) شاهد بگيرى؟»

کافي/جلد۲/صفحه۵۱۱

اين به آن در!

قال عيسي بن مريم علهيما السلام

لَا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ‏ مِنْ دُنْيَاكُمْ إِذَا سَلِمَ دِينُكُمْ كَمَا لَا يَأْسَى أَهْلُ الدُّنْيَا عَلَى مَا فَاتَهُمْ مِنْ دِينِهِمْ إِذَا سَلِمَتْ دُنْيَاهُمْ.

برآنچه که از دنيايتان از دست برفت غم مخوريد آنگاه که دينتان سالم مانده، همانگونه که اهل دنيا برآنچه که از دينشان از دست برود غمگين نشوند آنگاه که دنياشان باقي است.

أمالي(صدوق)/مجلس۷۵/صفحه۴۹۶

تودار

امام علي عليه السلام

إِنَ‏ بِشْرَ الْمُؤْمِنِ‏ فِي‏ وَجْهِهِ‏ وَ قُوَّتَهُ‏ فِي‏ دِينِهِ‏ وَ حُزْنَهُ فِي قَلْبِهِ.

همانا خوشحالي و نشاط مؤمن در چهره ي اوست و قوّت و قدرتش در دينداري اش و غم و حزنش در دل او.

غررالحکم/فصل۹/حديث۷۸

تفریح کنیم

پیامبرأکرم صلی الله علیه وآله

الهُوا وَ العَبُوا فَإنّی أکرَهُ أن یُرى فِی دینِکُم غِلظَهٌ.

تفریح کنید و بازى کنید زیرا دوست ندارم که در دین شما سختی و خشکی دیده شود.

نهج الفصاحه/حدیث۵۳۱

ترک جهاد ، خفّت و فقر

پیامبر أعظم صلی الله علیه وآله

مَنْ تَرَکَ الْجِهَادَ أَلْبَسَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذُلًّا وَ فَقْراً فِی مَعِیشَتِهِ وَ مَحْقاً فِی دِینِه‏.

هر کس جهاد را ترک کند، خداوند جامه ی ذلّت و فقر بر او مى پوشاند، که در زندگى زبون و بینوا خواهد بود و دین او از میان مى رود.

کافی/جلد۵/صفحه۲

هیهات منا الذلّه

أباعبدالله الحسین علیه السلام

إِنَّ الدَّعِیَّ ابْنَ الدَّعِیِّ قَدْ رَکَزَ بَیْنَ اثْنَتَیْنِ، بَیْنَ السَّلَّهِ وَ الذِّلَّهِ وَ هَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّهُ، یَأْبَى اللَّهُ ذَلِکَ لَنَا وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ حُجُورٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ وَ أُنُوفٌ حَمِیَّهٌ وَ نُفُوسٌ أَبِیَّهٌ مِنْ أَنْ نُؤْثِرطَاعَهَ اللِّئَامِ عَلَى مَصَارِعِ الْکِرَامِ و هیهات منّا الذِّلَّه.

همانا آن زنازاده پسر زنازاده ما را بر سر دوراهه انتخاب شریعت، یا خوارى قرار داده و چه دور است پست منشى و ذلت از ما!
خدا و پیامبر او و مؤمنان و دامان پاکى(که ما را در خود پرورده) و طبعهاى غیرتمند و آزاده و مردم سر بلند این را نپذیرند، که ما ذلّت فرمانبردارى از فرومایگان را بر افتخار جانبازى رادمردان ترجیح دهیم.

اللهوف/صفحه۹۷
theme