مطالب تصادفی

آرشیو برچسب: حق

راه مطمئن

امام صادق عليه السلام

مَنْ‏ لَمْ‏ يَعْرِفِ‏ الْحَقَ‏ مِنَ‏ الْقُرْآنِ‏ لَمْ يَتَنَكَّبِ الْفِتَنَ.

هرکه حق و حقيقت را از طريق قرآن نشناسد، از فتنه ها و انحرافات مصون نمي ماند.

المحاسن/جلد۱/صفحه۲۱۶

گر ايمن كني مردمان را به داد/خود ايمن بخسبي و از داد شاد

أميرالمؤمنين عليه السلام

إِنَّ أَفْضَلَ الْإِيمَانِ إِنْصَافُ الرَّجُلِ‏ مِنْ‏ نَفْسِهِ‏.

همانا والاترين درجۀ ايمان، انصاف آدمي از ناحيۀ نفس خويشتن است.
(در تقابل خويش با ديگران، عدل و انصاف را رعايت کرده و حق به جانب خود نباشد)

مستدرك الوسائل/جلد۱۱/صفحه۳۱۰

راه روشن

أميرالمؤمنين عليه السلام

فَإِنَّمَا الْبَصِيرُ مَنْ سَمِعَ فَتَفَكَّرَ وَ نَظَرَ فَأَبْصَرَ وَ انْتَفَعَ بِالْعِبَرِ ثُمَّ سَلَكَ جَدَداً وَاضِحاً يَتَجَنَّبُ فِيهِ الصَّرْعَةَ فِي الْمَهَاوِي‏ وَ الضَّلَالَ فِي‏ الْمَغَاوِي‏ وَ لَا يُعِينُ عَلَى نَفْسِهِ الْغُوَاةَ بِتَعَسُّفٍ فِي حَقٍ‏ أَوْ تَحْرِيفٍ فِي نُطْقٍ‏ أَوْ تَخَوُّفٍ مِنْ صِدْق‏.

 

بينا كسى است كه شنيد و انديشه كرد، و نظر كرد و بصير شد، و از عبرت ها پند گرفت، سپس در «راه‏ روشن» حركت كرد، او در آن راه از افتادن در مواضع تباهى، و قرار گرفتن در مراحل گمراهى اجتناب مي كند، و گمراهان را به زيان خود، با بيراهه رفتن نسبت به حق، و تحريف در گفتار، يا ترس از راستگويى يارى نمي نمايد.

نهج البلاغة(صبحي صالح)/خطبه۱۵۳/صفحه۲۱۴

به عمل کاربرآيد

امام صادق عليه السلام

يُعْرَفُ‏ مَنْ‏ يَصِفُ‏ الْحَقَ‏ بِثَلَاثِ‏ خِصَالٍ‏ يُنْظَرُ إِلَى أَصْحَابِهِ مَنْ هُمْ وَ إِلَى صَلَاتِهِ كَيْفَ هِيَ وَ فِي أَيِّ وَقْتٍ يُصَلِّيهَا.

كسى كه حق‏جو وصفش كنند با سه خصلت شناخته شود: بنگرند ياران و اصحابش چه كسانند و نمازش چگونه است و در چه وقتى آن را مي خواند.

مستدرك الوسائل/جلد۳/صفحه۹۶

آش کشک خاله …

امام صادق عليه السلام

مَا مِنْ رَجُلٍ يَمْنَعُ دِرْهَماً فِي حَقِّهِ إِلَّا أَنْفَقَ اثْنَيْنِ فِي غَيْرِ حَقِّهِ‏ وَ مَا مِنْ رَجُلٍ يَمْنَعُ حَقّاً فِي مَالِهِ إِلَّا طَوَّقَهُ اللَّهُ بِهِ حَيَّةً مِنْ نَارٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

هيچ کس از پرداخت درهمي در محل شايسته آن(ديون شرعي) امتناع نمي کند، مگر آنکه دو درهم را در مسير نابجا خرج مي کند؛ و هيچکس از پرداخت حقوق مالي خود امتناع نمي ورزد جز آنکه خداوند روز قيامت آنرا بصورت ماري از آتش برگردنش اندازد.

من لا يحضره الفقيه/جلد۲/صفحه۱۱

…که آزاده را کاهلی بنده کرد

پیامبر أعظم صلی الله علیه و آله

إِیَّاکَ وَ خَصْلَتَیْنِ الضَّجْرَ وَ الْکَسَلَ فَإِنَّکَ إِنْ ضَجِرْتَ لَمْ تَصْبِرْ عَلَى حَقٍّ وَ إِنْ کَسِلْتَ لَمْ تُؤَدِّ حَقّاً.

از دو خصلت بپرهیز: بى‏ حوصلگى و تنبلى، زیرا اگر کم‏ حوصله باشى، بر حق شکیبایى نکنى، و اگر سست و تنبل باشى حقّى را ادا نکنى.

من لا یحضره الفقیه/جلد۴/صفحه۳۵۵

اخلاق مؤمن

امام زین العابدین علیه السلام

إِنَّ مِنْ أَخْلَاقِ الْمُؤْمِنِ الْإِنْفَاقَ عَلَى قَدْرِ الْإِقْتَارِ وَ التَّوَسُّعَ عَلَى قَدْرِ التَّوَسُّعِ وَ إِنْصَافَ النَّاسِ مِنْ نَفْسِهِ وَ ابْتِدَاءَهُ إِیَّاهُمْ بِالسَّلَام‏.

نمونه ای از رفتار و منش مؤمن این است که، در ایام تنگدستی به قدر وسع کَمش انفاق (وخرج) می کند و در روزگار گشایش به قدر وسع زیادش، از جانب خود حق را به دیگران می دهد و پیش از سایرین سلام می دهد.

تحف العقول/صفحه۲۸۲

فاصله واقعیت و دروغ

امام حسن علیه السلام

بَیْنَ الْحَقِّ وَ الْبَاطِلِ أَرْبَعُ أَصَابِعَ مَا رَأَیْتَ بِعَیْنَیْکَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَیْکَ بَاطِلًا کَثِیر.

فاصله میان حقّ و باطل، چهار انگشت است؛ آنچه به چشم خود دیده ای حقّ است و با گوش خود بیهوده و باطل بسیار می شنوى.

تحف العقول/صفحه۲۲۹

بیدی نیستند که با این بادها بلغزند

امام کاظم علیه السلام

رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ قُمَّ یَدْعُو النَّاسَ إِلَى الْحَقِّ یَجْتَمِعُ مَعَهُ قَوْمٌ کَزُبَرِ الْحَدِیدِ لَا تُزِلُّهُمُ الرِّیَاحُ الْعَوَاصِفُ وَ لَا یَمَلُّونَ مِنَ الْحَرَبِ وَ لَا یَجْبُنُونَ وَ عَلَى اللَّهِ یَتَوَکَّلُونَ وَ الْعاقِبَهُ لِلْمُتَّقِین.

مردی از أهل قم مردم را بسوی حق فرا خواهد خواند، در حالی که عده ای از مردم که (از لحاظ سختی و پایداری) همچون پاره های آهن هستند دور او را فرا خواهند گرفت، که بادهای تند فتنه ها و توطئه ها آنها را نلغزاند، و آزرده از جهاد و جنگ در راه خدا نشوند و هرگز نترسند، و بر خدا توکل دارند؛ و عاقبت از آن «پرهیزگاران» است.

بحارالأنوار/جلد۵۷/صفحه۲۱۶

پدرانی مهربانتر

پیامبر رحمت صلی الله علیه وآله

أَنَا وَ عَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّهِ وَ لَحَقُّنَا عَلَیْهِمْ أَعْظَمُ مِنْ حَقِّ أَبَوَیْ وِلَادَتِهِمْ فَإِنَّهَا نُنْقِذُهُمْ إِنْ أَطَاعُونَا مِنَ النَّارِ إِلَى دَارِ الْقَرَارِ وَ نَلْحَقُهُمْ مِنَ الْعُبُودِیَّهِ بِخِیَارِ الْأَحْرَارِ.

من و علی پدران این امتیم و همانا حقّ ما بر ایشان از والدین ولادتشان بیشتر است، چراکه ما ایشان را درصورتی که مارا اطاعت کنند از آتش به سوی سرای آسایش و بهشت رهنمون می گردیم و ایشان را از زنجیر بردگی به آزادگی می رسانیم.

بحارالأنوار/جلد۲۳/صفحه۲۵۹
theme