مطالب تصادفی

آرشیو برچسب: امام حسين عليه السلام

لا يوم کيومک …

انَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع دَخَلَ يَوْماً إِلَى‏ الْحَسَنِ ع فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهِ بَكَى فَقَالَ لَهُ مَا يُبْكِيكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَبْكِي لِمَا يُصْنَعُ بِكَ فَقَالَ لَهُ الْحَسَنُ ع إِنَّ الَّذِي يُؤْتَى إِلَيَّ سَمٌ‏ يُدَسُ‏ إِلَيَ‏ فَأُقْتَلُ‏ بِهِ‏ وَ لَكِنْ‏ لَا يَوْمَ‏ كَيَوْمِكَ‏ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ يَزْدَلِفُ إِلَيْكَ ثَلَاثُونَ أَلْفَ رَجُلٍ يَدَّعُونَ أَنَّهُمْ مِنْ أُمَّةِ جَدِّنَا مُحَمَّدٍ ص وَ يَنْتَحِلُونَ دِينَ الْإِسْلَامِ فَيَجْتَمِعُونَ عَلَى قَتْلِكَ وَ سَفْكِ دَمِكَ وَ انْتِهَاكِ حُرْمَتِكَ وَ سَبْيِ ذَرَارِيِّكَ وَ نِسَائِكَ وَ انْتِهَابِ ثَقَلِكَ فَعِنْدَهَا تَحِلُّ بِبَنِي أُمَيَّةَ اللَّعْنَةُ وَ تُمْطِرُ السَّمَاءُ رَمَاداً وَ دَماً وَ يَبْكِي عَلَيْكَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ حَتَّى الْوُحُوشُ فِي الْفَلَوَاتِ وَ الْحِيتَانُ فِي الْبِحَارِ.

حسين بن على بن ابى طالب عليهماالسلام وارد شد بر حضرت امام حسن عليه السلام و چون چشمش به او افتاد گريست، پس امام حسن عليه السلام از او پرسيد چه چيز تو را مي گرياند اى ابا عبد اللَّه؟
پاسخ دادند مي گريم براى آنچه با تو کردند، فرمود آنچه به من آيد زهريست كه بكامم ريزند و كشته شوم، ولى اى ابا عبد اللَّه روزى چون روز تو نباشد سى هزار مردى كه مدعي اند از امّت جدّ ما محمّدند و خود را بدين اسلام بندند بر تو گرد آيند و همدست شوند براى كشتن تو و ريختن خونت و هتك حرمتت و اسير كردن ذريه و زنانت و غارت خيمه هايت، در اينجا است كه به بنى اميه لعنت فرود آيد و آسمان خاكستر و خون بارد و همه چيز بر تو بگريند حتي حيوانات بيابان و ماهيان دريا.

أمالي صدوق/صفحه۱۱۶/مجلس۲۴/حديث۳

يمن هماره بوده با علي…

امام حسين عليه السلام

(محمد بن حنفیه: تَخْرُجُ إلَى مَكَّةَ فَإِنِ اطْمَأَنَّتْ بِكَ الدَّارُ بِهَا فَذَاكَ وَ إِنْ تَكُنِ الْأُخْرَى خَرَجْتَ إلَى بِلَادِ الْيَمَنِ فَإِنَّهُمْ أَنْصَارُ جَدِّكَ وَ أَبِيكَ وَ هُمْ أَرْأَفُ النَّاسِ وَ أَرَقُّهُمْ قُلُوباً وَ أَوْسَعُ النَّاسِ بِلَاداً فَإِنِ اطْمَأَنَّتْ بِكَ الدَّارُ وَ إِلَّا لَحِقْتَ بِالرِّمَالِ وَ شُعُوبِ الْجِبَالِ وَ جُزْتَ مِنْ بَلَدٍ إِلَى بَلَدٍ حَتَّى تَنْظُرَ مَا يَئُولُ إِلَيْهِ أَمْرُ النَّاسِ وَ يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفَاسِقِينَ.)
يَا أَخِي وَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَكُنْ مَلْجَأٌ وَ لَا مَأْوًى لَمَا بَايَعْتُ‏ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ فَقَطَعَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَنَفِيَّةِ الْكَلَامَ وَ بَكَى فَبَكَى الْحُسَيْنُ ع مَعَهُ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا أَخِي جَزَاكَ اللَّهُ خَيْراً فَقَدْ نَصَحْتَ وَ أَشَرْتَ بِالصَّوَابِ وَ أَنَا عَازِمٌ عَلَى الْخُرُوجِ إِلَى مَكَّةَ وَ قَدْ تَهَيَّأْتُ لِذَلِكَ أَنَا وَ إِخْوَتِي وَ بَنُو أَخِي وَ شِيعَتِي وَ أَمْرُهُمْ أَمْرِي وَ رَأْيُهُمْ رَأْيِي وَ أَمَّا أَنْتَ يَا أَخِي فَلَا عَلَيْكَ أَنْ تُقِيمَ بِالْمَدِينَةِ فَتَكُونَ لِي عَيْناً لَا تُخْفِي عَنِّي شَيْئاً مِنْ أُمُورِهِمْ.

(پس ازآنکه محمد بن حنفيه برادرش امام حسين عليه السلام را به جهت حفظ جانشان به حرکت به سمت يمن که مردمش دوستدار وياوران امام علي عليه السلام بودند سفارش کرد،حضرت فرمودند:)
اى برادر! اگر ملجأ و پناهگاهى هم نباشد من با يزيد بن معاويه بيعت نخواهم كرد.
ناگاه محمّد بن حنفيه سخن خود را قطع و شروع به گريه نمود.
اي برادر! خدا تو را جزاى خير عطا كند، زيرا تو نصيحت كردى و راه ثواب را نشان دادى. من اكنون عازم مكه مي باشم. من و برادرانم و برادرزادگانم و شيعيانم براى اين مسافرت آماده شده ايم، امر آنان امر من و رأى ايشان رأى من است.
اما تو اى برادر! عيبى ندارد كه در مدينه بمانى و از طرف من مواظب امور اين گروه باشى‏.

بحارالأنوار/جلد۴۴صفحه۳۲۹

امشبي را شه دين در حرمش مهمان است…

امام حسین علیه السلام

يَا أُخْتَاهْ تَعَزَّيْ بِعَزَاءِ اللَّهِ فَإِنَّ سُكَّانَ السَّمَاوَاتِ يَفْنُونَ وَ أَهْلَ الْأَرْضِ كُلَّهُمْ يَمُوتُونَ وَ جَمِيعَ الْبَرِّيَّةِ يَهْلِكُونَ ثُمَّ قَالَ يَا أُخْتَاهْ يَا أُمَّ كُلْثُومٍ وَ أَنْتِ يَا زَيْنَبُ وَ أَنْتِ يَا فَاطِمَةُ وَ أَنْتِ يَا رَبَابُ انْظُرْنَ إِذَا أَنَا قُتِلْتُ‏ فَلَا تَشْقُقْنَ‏ عَلَيَ‏ جَيْباً وَ لَا تَخْمِشْنَ عَلَيَّ وَجْهاً وَ لَا تَقُلْنَ هُجْراً.

خواهرم به آن شکيبايي که خدا بهره ات سازد شکيبايي کن،همانا (عاقبت) ساکنان آسمان ها همه فنا خواهند شد و همه ي زمينيان خواهند مرد و همه ي مخلوقات هلاک خواهند شد، سپس فرمود اي خواهرم، اي امّ کلثوم و تو اي زينب و تو اي فاطمه و تو اي رباب، مراقب باشيد که آنگاه که من شهيد شدم براي من گريبان چاک نکنيد و چهره مخراشيد و سخنان ناروا بر زبان مرانيد.

اللهوف على قتلى الطفوف

«نماز» و «دلي پاک» ، سکوي پرواز حسين عليه السلام…

امام حسین علیه السلام

يَا عَبَّاسُ ارْكَبْ‏ بِنَفْسِي‏ أَنْتَ‏ يَا أَخِي‏ … ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُؤَخِّرَهُمْ إِلَى الْغُدْوَةِ وَ تَدْفَعَهُمْ‏ عَنَّا الْعَشِيَّةَ، لَعَلَّنَا نُصَلِّي لِرَبِّنَا اللَّيْلَةَ وَ نَدْعُوهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ فَهُوَ يَعْلَمُ أَنِّي قَدْ أُحِبُّ الصَّلَاةَ لَهُ وَ تِلَاوَةَ كِتَابِهِ وَ الدُّعَاءَ وَ الِاسْتِغْفَارَ.

اي عباس سوار بر مرکب شو، جانم به فداي تو اي برادر؛
بسوي ايشان بازگرد، اگر توانستي تا فردا را مهلت بگير و ايشان را امشب از ما دفع کن،
باشد که در اين شب براي خدا نماز گزاريم و او را بخوانيم و باو استغفار کنيم چرا که او مي داند که همانا من نماز براي او و تلاوت کتابش و دعا و استغفار را دوست دارم.

الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد/جلد۲/صفحه۹۰

کرببلات دلمو بُرده…

اباعبدالله الحسين عليه السلام

أَنَا قَتِيلُ الْعَبْرَةِ قُتِلْتُ مَكْرُوباً وَ حَقِيقٌ‏ عَلَى‏ اللَّهِ‏ أَنْ‏ لَا يَأْتِيَنِي‏ مَكْرُوبٌ‏ إِلَّا أَرُدَّهُ وَ أَقْلِبَهُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُوراً.

من کشته سرشکم ، با دلى آكنده از غم كشته شدم و سزاوار است كه هر اندوهگينى به زيارت من مي آيد، خدا او را شادمان به خانواده اش بازگرداند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال/صفحه۹۸

من صلاحتونو ميخوام!!

ثُمَّ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ بِصُلْحِ أَهْلِ الضَّلَالِ وَ حَذَّرَهُ مِنَ الْقَتْلِ وَ الْقِتَالِ
فَقَالَ لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ مِنْ هَوَانِ الدُّنْيَا عَلَى اللَّهِ أَنَّ رَأْسَ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا أُهْدِيَ إِلَى بَغِيٍّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إِسْرَائِيلَ
أَمَا تَعْلَمُ أَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا يَقْتُلُونَ مَا بَيْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَى طُلُوعِ‏ الشَّمْسِ سَبْعِينَ نَبِيّاً ثُمَّ يَجْلِسُونَ فِي أَسْوَاقِهِمْ يَبِيعُونَ‏ وَ يَشْتَرُونَ‏ كَأَنْ‏ لَمْ‏ يَصْنَعُوا شَيْئاً فَلَمْ يُعَجِّلِ اللَّهُ عَلَيْهِمْ بَلْ أَمْهَلَهُمْ وَ أَخَذَهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ أَخْذَ عَزِيزٍ ذِي انْتِقَامٍ اتَّقِ اللَّهَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَ لَا تَدَعَنَّ نُصْرَتِي.

عبدالله بن عمر براي مصلحت انديشي نزد امام حسين عليه السلام آمد و ايشان را به آشتي با أهل ضلالت و گمراهي فراخواند و او را از جنگ و خونريزي برحذر داشت،
پس امام در جوابش فرمود: مگر متوجه نشده اي که از پستي و ناچيزي دنيا نزد خداوند اين است که سر بريده ي يحيي بن زکريا، هديه شد به بدکاره اي از بدکاران بني اسرائيل!
آيا نمي داني که بني اسرائيل در فاصله اذان صبح تا طلوع آفتاب هفتاد پيامبر را مي کشتند، سپس در بازارهايشان مي نشستند و به خريد و فروش مي پرداختند، آنچنان که گويي اصلا کاري نکرده اند؛ و خداوند بر آنها شتاب نکرد بلکه بديشان مهلت داد و پس از مدّتى آنان را بحكم عزّت و انتقام‏جوئى ذات مقدّسش گرفتار عذاب كرد، اى ابا عبد الرّحمن از خدا بپرهيز و يارى مرا از دست مده.

اللهوف على قتلى الطفوف

نگين عرش خدا

رسول الله صلي الله عليه و آله

وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ نَبِيّاً إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ فِي‏ السَّمَاءِ أَكْبَرُ مِنْهُ‏ فِي‏ الْأَرْضِ‏ وَ إِنَّهُ لَمَكْتُوبٌ عَنْ يَمِينِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِينَةُ نَجَاةٍ.

سوگند به خدايي که مرا به حق به پيامبري فرستاده است، همانا قدر حسين بن علي در آسمان والاتر و بزرگتر از روي زمين است، همانا در شأن او بر ساق راست عرش خداوند عزيز و جليل نگاشته شده است «چراغ هدايت و کشتي نجات».

عيون أخبار الرضا عليه السلام/جلد۱/صفحه۶۰

اندازه بال مگس

امام صادق علیه السلام

مَنْ ذُکِرَ الْحُسَیْنُ عِنْدَهُ فَخَرَجَ مِنْ عَیْنِهِ مِنَ الدُّمُوعِ مِقْدَارُ جَنَاحِ ذُبَابٍ کَانَ ثَوَابُهُ عَلَى اللَّهِ وَ لَمْ یَرْضَ لَهُ بِدُونِ الْجَنَّهِ.

هرکه نزد او از حسین علیه السلام نامی برده شود و از چشمانش به اندازه ی بال مگسی اشک خارج شود، ثواب او بر عهده ی خداوند است و برای او به کمتر از بهشت راضی نشود.

کامل الزیارات/صفحه۱۰۴

أین الطالب بدم المقتول بکربلاء

امام صادق علیه السلام

لَمَّا کَانَ مِنْ أَمْرِ الْحُسَیْنِ علیه السلام مَا کَانَ ضَجَّتِ الْمَلَائِکَهُ إِلَى اللَّهِ بِالْبُکَاءِ وَ قَالَتْ یُفْعَلُ هَذَا بِالْحُسَیْنِ صَفِیِّکَ وَ ابْنِ نَبِیِّکَ قَالَ فَأَقَامَ اللَّهُ لَهُمْ ظِلَّ الْقَائِمِ عجل الله فرجه وَ قَالَ بِهَذَا أَنْتَقِمُ لِهَذَا.

آنگاه که آن اتفاق بر حسین علیه السلام رخ داد،ملائکه باشیون و گریه کنان به خداوند عرضه داشتند:با حسین علیه السلام، برگزیده ات و فرزند پیامبرت اینگونه رفتار می شود (و خدایا برخورد تو چگونه خواهد بود؟)،
سپس خداوند سایه ی قائم عجل الله فرجه را بر ایشان نمایان ساخت و فرمود:«با این شخص انتقام او را خواهم گرفت».

کافی/جلد۱/صفحه۴۶۵/حدیث۶
theme