مطالب تصادفی

آرشیو برچسب: اعتدال

کار از محکم کاری عیب نمی کنه!

امام صادق عليه السلام

أَرْبَعَةٌ لَا تُسْتَجَابُ لَهُمْ دَعْوَةٌ رَجُلٌ جَالِسٌ فِي بَيْتِهِ يَقُولُ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالطَّلَبِ وَ رَجُلٌ كَانَتْ لَهُ امْرَأَةٌ فَدَعَا عَلَيْهَا فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ أَجْعَلْ أَمْرَهَا إِلَيْكَ وَ رَجُلٌ كَانَ لَهُ مَالٌ فَأَفْسَدَهُ فَيَقُولُ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالاقْتِصَادِ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالْإِصْلَاحِ ثُمَّ قَالَ‏ وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً وَ رَجُلٌ‏ كَانَ‏ لَهُ‏ مَالٌ‏ فَأَدَانَهُ‏ بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ آمُرْكَ بِالشَّهَادَةِ.

چهار نفرند كه دعايشان به اجابت نرسد:
مردى كه در خانه خود نشسته و مي گويد:«خدايا به من روزى بده»، پس به وى گفته شود:آيا به تو دستور ندادم كه به جستجوى روزى برو؟؛
مردى كه زنى(بدرفتار) دارد و بر او نفرين كند ،كه به او گفته شود: آيا كار او را بتو واگذار نكردم؟(اختيار اصلاح و يا طلاقش را به تو واگذار نکردم؟)؛
مردى كه مالى دارد و آن را هدر داده و فاسد كرده و مي گويد:«خدايا به من روزى ده»، پس به وى گفته شود:«آيا به تو دستور ميانه روى ندادم؟ آيا به تو دستور اصلاح مالت را ندادم؟» سپس (امام صادق عليه السلام به اين آيه استشهاد كرده و) فرمودند: «و كسانى كه هر گاه انفاق كنند نه اسراف كنند و نه بر خود تنگ گيرند و باشند ميان اين دو»(سوره فرقان آيه ۶۷)
مردى كه مالى را بدون شاهد و گواه به ديگرى وام دهد (و سپس با انكار مديون برخورد كند، و براى دريافت طلبش از مديون بدرگاه خداوند متعال رو آورد و از او استمداد جويد) كه به او گفته شود:«آيا به تو دستور ندادم (كه هنگام قرض دادن) شاهد بگيرى؟»

کافي/جلد۲/صفحه۵۱۱

رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود…

أمیرالمؤمنین علیه السلام

مَنِ اقْتَصَدَ فِی الْغِنَى وَ الْفَقْرِ فَقَدِ اسْتَعَدَّ لِنَوَائِبِ الدَّهْرِ.

هرکه در حال دارایى و نادارى میانه روى کند، با ناگوارى هاى روزگار آماده ى مواجهه است.

مستدرک الوسائل/جلد۱۳/صفحه۵۴

تلاش کن اما حرص نزن

امام حسن علیه السلام

لَا تُجَاهِدِ الطَّلَبَ جِهَادَ الْغَالِبِ وَ لَا تَتَّکِلْ عَلَى الْقَدَرِ اتِّکَالَ الْمُسْتَسْلِمِ فَإِنَّ ابْتِغَاءَ الْفَضْلِ مِنَ السُّنَّهِ وَ الْإِجْمَالَ فِی الطَّلَبِ مِنَ الْعِفَّهِ وَ لَیْسَتِ الْعِفَّهُ بِدَافِعَهٍ رِزْقاً وَ لَا الْحِرْصُ بِجَالِبٍ فَضْلًا فَإِنَّ الرِّزْقَ مَقْسُومٌ وَ اسْتِعْمَالَ الْحِرْصِ اسْتِعْمَالُ الْمَأْثَمِ.

در طلب روزى همچون کسى که براى پیروزى پیکار و جنگ مى کند مکوش،
و به تقدیر نیز چندان تکیه (زیاده روی) مکن که مانند شخص تسلیم شده هیچ تلاشى نکنى؛
در جستجوى فضل و روزى خدا بر آمدن از سنّت پیامبر است،
و انتخاب راه اعتدال در طلب روزى از عفّت است.
نه عفت مانع جلب روزى است و نه حرص سبب افزایش روزى،
چرا که روزى قسمت شده است و حرص‏ ورزى موجب افتادن در ورطه ی گناه است.

تحف العقول/صفحه۲۳۳
theme